Dag 4 - Cheese from the Bacon 2.0

Na een nacht waarbij de een (Thomas) beter heeft geslapen dan de ander (Edwin) hebben we eerst ontbeten in het sfeerrijke houten hotel in Bluff. Die ons verder niet deed denken aan Zeeland trouwens.

Vanmorgen stond er een bezoek aan Monument Valley op de rol. Natuurlijk vooral bekend door films als Once Upon a time in the West, Easy Rider, Back to the Future Part 3 en National Lampoons Vacation. En toch wisten we niet zo goed wat we er van konden verwachten.

Nu wel, kort samengevat was het breathtaking, amazing, stunning and fantastic!

Thomas speelde eerst een beroemde scène uit Forest Gump na, zie video’s. Dat was overigens zijn laatste sportieve Inspanning want in de loop van de dag werd het niet beter met zijn gezondheid, wat begon met een hoestje ontwikkelt zich steeds meer tot een griepje. Hopelijk brengt de paracetamol hem er weer vlot boven op.

Daarna reden we op onverharde wegen de scenic drive door het park. Dat was genieten zeg.

Na Monument Valley reden we door naar Page waar we zouden kayakken door de Antelope Canyon. Let wel zouden, want afgelopen week ontvingen we een mail dat de (reeds volledig betaalde) tour niet doorging vanwege de weersvoorspellingen met onweer en buien. Dat konden we ons goed voorstellen, onderweg zagen we ook de onweersbuien voorbij trekken. Wat we ons niet konden voorstellen: na de mail met annulering kregen we geen contact met de organisator over een alternatieve datum of terugbetaling. Hij leek van de aardbodem verdwenen.

Tijd voor actie door Edwin van de Spek en de rest van de crew. Aangekomen in Page zijn we eerst naar het adres van het bedrijf gegaan, dat lag op een terrein dat vergelijkbaar was met de plek waar ooit Freddy Heineken gevangen werd genomen. Niets en niemand te zien op dit industrieterrein. 

Toen naar de plek waar de kajakken te water gaan. Iedereen daar ondervraagd, kregen direct wat vergelijkbare tours aangeboden maar daar kwamen we niet voor. Gelukkig hadden we ook al snel beet: één van de mannen had gehoord dat de organisator ongeveer een maand geleden gestopt was, dat was net toen wij geboekt hadden, dat hij in de problemen zit, niet geliefd is en meer slachtoffers heeft gemaakt. Maar toevallig was zijn vriendin een ex-werknemer en kende zijn baas hem ook. Slotsom: wij gingen weg met zijn naam en privénummer. Over Sean T., zo heet hij, zo meer.

Na een heerlijke lunch zijn we doorgereden naar de Horsehoe Bend, waar we na een korte hike (we raken er aan gewend) een prachtig uitzicht hadden op deze bocht in de Coloradoriver.

Daarna via een heel mooi uitzichtpunt over Lake Powell en de Glen Canyon Dam doorgereden naar het hotel waar we ditmaal 2 nachten verblijven. 

Voordat Esther en Edwin gingen zwemmen, en Thomas verder uitzieken, hebben we nog ff via allerlei kanalen (mail, insta, sms) Sean T. bestookt en gesommeerd om het geld terug te storten, met daarbij dik aangezet dat hij onze vakantie heeft verpest, hij zich zou moeten gedragen als een echte man en dat we onze advocaat en bank inschakelen als we niet van hem horen. En ja hoor, T. heeft gereageerd. Met de belofte dat de terugbetaling binnen 5 dagen op onze rekening staat. Zoals onze collega Cheese from the Bacon altijd zegt: eerst zien en dan pas geloven.

Morgen staat er weer wat moois op het programma, de Grand Canyon. Daar hebben E&E nog een appeltje mee te schillen want bij hun eerste bezoek in 1998 was er niets te zien door de dichte mist.