Dag 14 - Donderen in Denver

En dan zit onze roadtrip er bijna op. Maar nog niet helemaal.

Vandaag zijn we in Denver en het idee was om met de metro naar downtown (doto zoals ze het hier noemen) te gaan en daar te blijven tot pakweg half 7 want dan gaan we naar een honkbalwedstrijd.

We waren tegen 10 uur doto en liepen een rondje langs de bezienswaardigheden die overal benoemd worden op internet. Na een half uur wisten we het eigenlijk al: dit gaat 'm niet worden tot begin van de avond. Want hoe schoon, breed opgezet en rustig de stad ook is, dit is geen Chicago, Washington of New York. Ergo: je hebt het wel een keer gezien. Meest opmerkelijke was het café Ajax met de Erasmusbrug op de achtergrond. 020 meets 010.

Dus wat te doen om de tijd te verdrijven: Bowlen? Topgolf? Handboogschieten? Discgolf? Een potje Cheers to the governer?

Na een kort en soepel beraad was het snel besloten: even wat souvenirs scoren en dan terug naar het hotel en lekker chillen, lezen, zonnen, zwemmen internetten.

Bij terugkomst van doto eerst genoten van de lekkerste lunch tot nu toe (bij Panera Bread, tip voor als je naar de VS gaat,hadden we eerder ook goede ervaringen mee) en daarna voorgaande in de praktijk gebracht.

Om 15.50 uur was er een spannend moment want dat was 24 uur voor vertrek van onze vlucht en dan konden we inchecken. Het was spannend omdat het er op leek dat er voor Edwin en Thomas geen gangpadstoelen beschikbaar waren. Daarnaast lukte het tot nu toe nog niet om de persoonlijke paspoortgegevens van Esther in het systeem te krijgen. Dus we zaten startklaar om 15.50 uur.

Via een ingewikkelde procedure in de app van United Airlines, is het ons niet gelukt om in te checken. Maar hebben we net als de heenweg wel 3 gratis stoelen naast elkaar waarvan 2 aan het gangpad. Morgen op het vliegveld maar kijken hoe het inchecken verder verloopt.

Na dit gedeeltelijke succes zijn we weer naar doto gegaan, met de metro een half uur reistijd.

Eerst gegeten, Edwin had een strooppannekoek met kippevleugeltjes!,  en toen naar Coorsfield gelopen, de thuishaven van honkbalclub de Colorado Rockies. Helaas zijn  basketbal, ijshockey en American Football nog niet begonnen, dus daarom honkbal, zeker geen straf hoor overigens.

Het stadion is prachtig en sfeervol, maar past dit seizoen helaas niet bij de prestaties van de Rockies. Want die staan troosteloos onderaan en moeten nog een paar keer winnen om niet het slechts presterende team ooit in de geschiedenis van de honkbal-league te worden.

We gingen dus met lage verwachtingen naar de wedstrijd tegen playoff-kandidaat de Miami Marlins. Wat we wel bijna zeker wisten: het weer zou een rol gaan spelen. Bij eerdere bezochte sportwedstrijden, o.a. in Washington en Tampa Bay, was het weer (lees onweer en regen) zo slecht dat de wedstrijden gestaakt werden. Nu was de voorspelling wederom slecht. 

Na 1,5 uur en 6 innings was het ook dit keer weer zover, de thuisploeg stond al met 0-6 achter toen letterlijk de donderwolken zich samenpakten en de hemel openbrak. Wat een natuurgeweld met heftige bliksem en donderslagen. En regen, veel regen. Omdat de voorspellingen niet rooskleurig waren zijn we op een droog moment naar de metro gelopen en teruggegaan naar het hotel om onze laatste avond voor de tv te vervolgen. Niet beoogd maar wel knus. Volgende keer gaan we naar een indoorsport trouwens.