Dag 3 Workout op Mjlet

We waren vroeg wakker vanmorgen, voor 7 uur, maar dat kwam op zich goed uit want om 9.15 uur vertrok de catamaran naar het eiland Mjlet waar we dag door zouden brengen. Na douchen, ontbijten, tanden poetsen, inpakken, insmeren, (langer dan gedacht) zoeken naar de bedachte parkeerplek etc. waren we precies op tijd bij de boot aan de andere kant van Dubrovnik. Met daarin opvallend lekkere relaxstoelen die uitnodigden om nog ff de oogjes dicht te doen. Dat ging niet lukken want de airco was dermate koud dat bevriezing van de oogleden aan elkaar op de loer lag. Rillend en al, toch maar de oogjes open gehouden dus.

Bij aankomst eerst naar de fietsverhuur waar de bezorgde jongeman ons met klem aanraadde om een E-bike te huren want het terrein was heuvelachtig. We hadden ons natuurlijk goed voorbereid, volgens de reviews was dat heuvelachtige nauwelijks het geval en bovendien zijn we als Nederlanders qua fietsen wel wat gewend. En oh ja, vonden we het prijsverschil tussen beiden (35 euro vs 15 euro per fiets) natuurlijk te veel. Us bin zuunig.

En toen: vanuit de start begon de eerste klim, en het was warm, en nog een klim, nog warmer, zwaar die rugzak, lastig die handtas, wat gaan de anderen snel met hun E-bikes zeg, nog een stijging, wanneer stopt het etc. Pittig eerste half uur eerlijk is eerlijk. Maar éénmaal bij het National Park aangekomen was dat gauw vergeten. Prachtige natuur, vlakke autoloze fietspaden, overal strandjes waar we konden zwemmen in azuurblauw water, mooie uitzichten, magnum/cornetto als tussendoor, pseudo-Pringles als lunch. Heerlijk. En dan natuurlijk als beloning een razendsnelle afdeling en vervolgens met een grijns op het gezicht bij de fietsverhuur beweren dat het allemaal erg meeviel. Na de verzuring.

Op de boot vonden we een plek uit de airco en toen bleek dat de stoelen zich inderdaad prima lenen voor een klein tukje. Hadden we wel verdiend na onze workout.

Nadat we waren aangemeerd zijn we met huurauto, een Jeep, doorgereden naar ons volgende overnachtingsadres in Mali Ston. Een klein uurtje rijden maar wat een genot om langs de prachtige Dalmatische kust te rijden.

Het dorp Mali Aston staat bekend om 2 dingen. Allereerst de oesterteelt (en overige visvangst). Dat zag je aan alle restaurants in het dorp, in totaal 4 restaurants, allemaal visrestaurants. Niet onze cup of tea. Dus wat kwam er op tafel, tot afgrijzen van de bediening, voor Esther de vegatarische risotto en voor Edwin de Wiener Schnitzel.

Mali Ston staat ook om de Europese Chinese Muur, echt waar. Daarover morgen meer want die gaan we beklimmen.