Dag 12 Plitvice NP (te?) grote publiekstrekker. En terecht.

Nadat we ons zelf gekochte ontbijt (het was flink wennen dat we niet konden aanschuiven in het restaurant) op hadden gegeten en de tandjes netjes gepoetst, gingen we op weg naar één van de grootste toeristische trekpleisters van Kroatië, de watervallen, meren en natuur van Plitvice National Park. 

Op de ca. 2 uur durende rit werden we weer getrakteerd op fantastische panorama’s, hadden we maar een dashboardcam dan hadden we jullie veel meer laten zien. Maar de poging van Esther (zie video’s) mag er zeker zijn.

Aangekomen bij het park kostte het ons veel moeite om een parkeerplek te vinden, en dat lag niet aan de omvang van het parkeerterrein want die was immens. Het was gewoon ontzettend druk, ondanks de temperatuur van 9 graden en de voorspelde regen. 

Dat was ook wat we van tevoren gehoord hadden, een fantastisch mooi natuurpark vol met “oh’s” en “ah’s”. Dat klopt zeker, kijk maar naar de video’s en foto’s. Maar ook heel erg druk waardoor je op de smalle paden met honderden zo niet duizenden achter elkaar aan schuifelt. En dat klopt helaas ook. Vooral de grote groepen die door een gids begeleid worden werken vertragend en wekken daardoor irritaties op. Grote trekpleisters trekken altijd veel publiek, dat was bijvoorbeeld ook zo bij de Niagara Watervallen, maar daar past het op een bepaalde manier beter dan hier. Daar moeten ze in onze optiek nog meer aan doen. Maar wat? Er zijn al tijdsloten waarop je naar binnen mag, die zijn gemaximeerd, de entree is met 40 p.p. flink en ook het parkeren kost nog eens €2 per uur.

Viel het dan tegen? Nee helemaal niet hoor, we hebben erg genoten van de wandeling en de vergezichten, van onze nieuwe schoenen, broeken en regenjacks, het was fris maar niet te koud en grotendeels droog. En we hebben ons verwonderd over de vele mensen die de kou hadden onderschat en zomers gekleed aan het bibberen waren. Of de mensen die hun hond hadden meegenomen. Op de foto’s 2 voorbeelden: iemand die de hondenmand (met hond) als rugzak gebruikt en een jongen van een (voor ons) typisch Engels gezin, rood haar, blanke huid en allemaal niet gekleed op het frisse/natte weer. Tijdens de boottocht die net als een treinrit onderdeel was de wat grotere rondgang door het park, was dit zijn manier om zich op te warmen.

Toen we terugkwamen bij de auto reageerde deze niet meer op de afstandsbediening. Wat we ook probeerden. Toen de sleutel er maar uit gepeuterd en “gewoon” het slot geopend zoals we dat “vroeger” ook deden. Maar toen we naar binnen gingen trokken we flink de aandacht want het auto-alarm ging af. En die kregen we in 1e instantie niet uit want de AB werkte immers niet. In het dashboard stond Poging tot diefstal en de enige manier waarop we het alarm er af kregen, was door de auto te starten….. vreemd.

Op ons overnachtingsadres (10 minuten rijden) bleek er een overdekt zwembad waarbinnen het warmer was dan er buiten. Dus trok Edwin even heerlijk een paar baantjes. Na de wedstrijd van Twente (teleurstellend) net heerlijk gegeten in de buurt. Omdat het regende niet lopend maar met de auto. Die weer dezelfde kuren had als vanmiddag. Nog maar een paar dagen autohuur gelukkig.

Morgen wilden we door naar Zuid-Istrië in de hoop dat het daar nog erg warm zou zijn voor 2 dagen relaxen. Dat is niet het geval en daarom hebben we (tijdig) overgeboekt naar het eiland Pag. Daar zal het 22/23 graden zijn. Dat is wel ff lekker in aanloop naar de laatste dagen in Zagreb.